Opna hovudmenyen
Oseansvalefamilien


Oseanstormsvale Oceanites oceanicus
Oseanstormsvale Oceanites oceanicus

Systematikk
Rike: Animalia
Rekkje: Chordata
Klasse: Aves
Orden: Procellariiformes
Familie: Oceanitidae

Forbes , 1881

Slekter
  • Oceanites
  • Oseansvalefamilien er ein biologisk familie av pelagiske sjøfuglar som er medlemmer av ordenen stormfuglar.[1] I ein periode, og framtil nyleg, var dette taksonet rekna som ein underfamilie av ein samla stormsvalefamilie, Hydrobatidae.[2]

    SkildringEndra

    Sjå òg artikkelen om stormsvaler for utfyllande skildring av morfologi, levevis og leveområde

    Maoristormsvala representerer eit gjennomsnitt i storleik for artane i oseansvalefamilien med kroppslengd på 17 centimeter og 35 gram i vekt. Det er berre mindre variasjonar blant artane, dansestormsvale og oseanstormsvale ligg i nedst på skalaen med kroppslengd frå 15 cm, kvitstrupestormsvale er lengst med 24-26 cm.

    Samanlikna med artane i stormsvalefamilien, er oseansvalene kortvenga, men har relativt lengre bein som i flukta stikk tydelig bak haletuppen. Ingen i denne familien har kraftig kløfta hale som i stormsvalefamilien, halen har i regelen rett kant, men to artar kan likevel ha svakt kløfta hale.[3]

    Fjørdraktfarger

    Fleire artar har varierande fjørdrakt, med mørke og lysare populasjonar og einskildindivid. Fregattstormsvale har mykje grått på rygg og overgump, kvitstrupestormsvale saman med fregattstormsvale syner lyse, nesten kvite vengeband på dekkfjører, og i stor grad lys underside, men avvikande, mørke morfar av kvitstrupestormsvaler kan være heilt mørke.[3]

    Dei øvrige artane i familien har fjørdrakt med i regelen mørk overside, kvit overgump og med varierande mengd kvitt på undersida og under vengen. Oseanstormsvala har kvit gump, men er elles mykje mørk.

    Utbreiing

    Artane i denne familien hekkar og lever generelt sør for ekvator, fregattstormsvale er eit unnatak sidan ho òg hekkar på øyar i Nord-Atlanteren.

    Truslar og vernEndra

     
    Maoristormsvala var trudd å vere utdøydd etter 1850, men attfunnen i år 2003. Hekkestader for arten var ukjente fram til i 2013 då det vart lokalisert hekking på Hauturu/Little Barrier Island utanfor Auckland, New Zealand[4]

    Fleire artar i denne familien er trua av menneskeleg aktivitet.[5] Av 9 nolevande artar er 5 klassifiserte som livskraftige, LC, maoristormsvala er kritisk trua og kvitstrupestormsvale er oppført som sterkt trua. I tillegg er to artar så dårleg kjente at dei er oppførte som «mangelfulle data», DD.

    Oseansvaler står overfor dei same truslane som andre sjøfuglar, spesielt er dei trua av introduserte artar. Introduserte rovdyr som villkattar er årsak til nedgang. Habitatdegradering som avgrensar hekkeområda årsaka av introduserte geiter og griser er òg eit problem, spesielt viss det aukar konkurransen frå meir aggressive gravande petrellar.

    Oversyn artar, status og hekkelokalitetarEndra

    Oseansvalefamilien i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018[6] med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:[7]

    Slekt Artsnamn Vitskapleg namn Status Populasjon Trend Hekkeplass
    Oceanites
    Oseanstormsvale Oceanites oceanicus LC 12-30 mill ukjent frå Cape Horn i Chile til Kerguelen-øyane òg kysten av Antarktis.
    Pincoyastormsvale Oceanites pincoyae DD 2000 ukjent Chile
    Dansestormsvale Oceanites gracilis DD 30 000 stabil ukjent, men antatt på små øyar frå nordlege Chile til Galápagosøyane
    Garrodia
    Gråryggstormsvale Garrodia nereis LC 200 000 ukjent øyar i sørlege hav frå Falklandsøyane austover til Chatham-øyane, New Zealand.
    Pelagodroma
    Fregattstormsvale Pelagodroma marina LC 4 mill ukjent øyar i Sør-Atlanteren, som Tristan da Cunha, kysten av Australia og New Zealand,

    i Nord-Atlanteren: Cape Verde, Kanariøyane og Selvagensøyane.

    Fregetta
    Kvitbukstormsvale Fregetta grallaria LC 300 000 ukjent øyar på den sørlege halvkula
    Maoristormsvale Fregetta maorianus CR < 50 ukjent ukjent, (New Zealand)
    Svartbukstormsvale Fregetta tropica LC 500 000 ukjent øyar på den sørlege halvkula
    Nesofregetta
    Kvitstrupestormsvale Nesofregetta fuliginosa EN 1000-1600 minkande øyar i Stillehavet: Kiribati, Fransk polynesia, Ny-Caledonia

    KjelderEndra

    Referansar
    1. Morten Bergan (05.03.2019) Wilsonstormsvalen får nytt norsk navn: oseanstormsvale Henta frå birdlife.no den 14. april 2019
    2. Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2018. Updates & Corrections - August 2018 Bolk «pages 13-14, 699, Southern Storm-Petrels Oceanitidae» om godtaking av Oceanitidae som ein ny familie. Henta 25. februar 2019
    3. 3,0 3,1 Onley, D.; Scofield P. (2007). Albatrosses, Petrels and Shearwaters of the World. Princeton University Press, Princeton, New Jersey. ISBN 978-0-691-13132-0
    4. «New Zealand Storm-petrel discovered breeding 50 km from Auckland City». BirdLife International. 25 February 2013. Henta 27. april 2019. 
    5. Søk 'Oceanitidae' i IUCN Raudliste
    6. Schulenberg T. S., M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, T. A. Fredericks, og D. Roberson (august 2018), eBird/Clements Checklist v2018 (CSV), Cornell Lab of Ornithology, henta 24. februar 2019 
    7. Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler. med oppdateringar i 2017. Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 21.12.2017)

    BakgrunnsstoffEndra

      Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: Oseansvalefamilien