Wikipedia:Sandkasse

Dette er sandkassa! Den er til for å eksprimentere med, i staden for at du brukar ei testside.
Snarvegar:
WP:Sand

Denne sida er for å gjera redigeringseksperiment. Her kan du prøve deg med å trykkje på endre, endre det du vil, og trykkje på Lagre når du er ferdig. Innhald som blir lagt til her blir fjerna med ujamne mellomrom.



Såner |sånær|,|så:nær?|Såner er gnr 19 i Vestby, men heitte – det er heva over all tvil – berre Huseby|Huseby frå midten av 1300-talet. I Norske Gaardnavne[1] viser Oluf Rygh[[1]] til desse skriveformene og seier: "Medens Gaarden nu kaldes Saaner, skrives den, som man ser, fra 1347-1723 stadigt Huseby. At forklare dette paa den Maade, at Huseby skulde være det oprindelige Navn, og Navnet Saaner siden overført fra Bygden og Sognet paa Gaarden, hvor Kirken stod, synes lidet rimeligt: en saadan Navneforandring kan neppe heller paavises andensteds. Sandsynligvis hænger det saaledes sammen, at Sánar er det gamle Navn, som engang i den tidligere Middelalder af en Eier er blevet ombyttet med Húsabýr .... Som det ofte gaar, har det nye Navn dog ikke helt fortrængt det oprindelige og tilvante, der fremdeles har holdt sig i Brug i Bygden og tilsidst har gjenerobret sin gamle Plads, saa at Navnet Huseby nu kun existerer paa Papiret. – Om Betydningen af det visselig meget gamle Navn Sánar har jeg ingen Mening. Det ligger nær i Stammen Sán- her i Vestby at søge et Elvenavn, der da enten maatte tilhøre den lille Elv, der løber forbi Kirken, eller selve Hølens-Elven[[2]], hvori den ikke langt nordenfor falder ud. For den sidste Antagelse taler, at ved den sidste Elvs Udløb i Fjorden ligger Ladestedet [[3]] Son (udtalt med langt, lukt o, skr. Soon 1410 i Diplomatarium Norvegicum [2] V 331, ogsaa vistnok opr. Gaardnavn, som man vanskelig kan undgaa at sætte i Forbindelse med Sánar, og som vel lydlig ogsaa kan forenes dermed. I samme Form som i Saaner have vi vel denne Stamme i Saanum i Halsaa Sogn ved Mandal; til Formen Son svarer Elvenavnet Són, nu Sona, i Stjørdalen (Aslak Bolt 40). Ogsaa Sønavnet Soneren i Sigdal hører mulig hid».

RyghReferansefeil: Ugyldig <ref>-merke; referansar utan namn må ha innhald avstod frå å tolke desse namna, men var klar på at elvenamn låg til grunn, og det avteiknar seg like klare føringar i dei parallell-namna han peikar på: Mellom innsjøen Soneren i Sigdal og Kråkefjorden flyt Sundet stilt; også det eine av 2-3 tronge far ved Sånum i Halså i Lindesnes heiter Sundet. Frå Østre Sonvatnet i Stjørdal (delvis Meråker) renn den like stille Silra til Ytre Sonvatnet: Vatna blir visst i røynda sett på som eitt. Berre som parentes, også Kråkefjorden var vel opphavleg rekna som ein del av Soneren. – Frå Sonvatna (Suvnvahne i flg. Halsselbrink) fell elva Sona ut, og mellom bruka Øyster-Sona og Ner-Sona i siste del av elvefaret er der ei utviding Langhølen. Det namnet kan vi interessant nok straks samanlikne med Hølen som namn på den utvida delen av vassfaret i Vestby.

Det Rygh kallar "Hølens-elven" og som oppstår der to store bekkar møtest, på Sånersletta, har fått att sitt gamle namn Såna, og det er logisk at den greina som kjem frå området ved Såner kyrkje (det gamle Huseby) må reknast med til Såna. Resonnert "i tur og orden" kan Son alias Soon ha vore opphavleg namn på Hølen, men så har det gått over til å gjelde ladestaden nedmed sjøen (denotasjonsendring). Sánar i norrøn fleiretalsform -ar var då venteleg hølane litt lenger opp, mellom garden Fossar og Sánar (Huseby).

Omtvista er om Son eller den eldre forma Soon er rettast. Interesserte skal då notere at sauwon i varianten soon (vel utt. med lang å) er eiga oppslagsform i Lexicon Lapponicum frå 1779, men samandraging av ss sovvon (Sorsele-variant av ss sovvene (hå, lon, stillelv-parti) vil snarare gje soon (lang o). Det nyss nemnde sauwon står for «sel, lugvatten mellan två forsar i älv eler å». Variantar av same ordet er savō(i), savōn, savvun (Gällivare og Jokkmokk), og i Jokkmokk har savvun den nemnde tydinga, medan savōi er «jämn, lugn, ganska stark ström i älv el. större vattendrag i rätt stark lutning; man kan vada och även ro över savōi» (Grundström 943). Litt for strikt er "mellan två forsar", ettersom savú, savún, savúi, savúv, savvun, gen savvuna, ss suvvënë (jf fi suvanto) òg er utlagt som «sel, lugnsträcka i älv eller å». NB: suvvënë og normert sovvene er det same, medan sv sel, i Norrland først og fremst, er nytta om «bred, stundom sjöliknande del av älv med lugntflytande vatten» (oslo 190, SAOB).

  1. https://no.wikipedia.org/wiki/Norske_Gaardnavne
  2. https://www.bing.com/ck/a?!&&p=ac77a55c70a39cbeJmltdHM9MTY1ODM0MjI4NiZpZ3VpZD1iODM5ZTJmOS1mODFkLTRkNTItOWFlNy1kZGVmMDM4M2E1OTImaW5zaWQ9NTE5OA&ptn=3&hsh=3&fclid=18239520-085b-11ed-8b79-8df3c8a9c7d1&u=a1aHR0cHM6Ly9uby53aWtpcGVkaWEub3JnL3dpa2kvRGlwbG9tYXRhcml1bV9Ob3J2ZWdpY3Vt&ntb=1