Opna hovudmenyen

Al-Lubban ash-Sharqiya (arabisk اللبّن الشرقية) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 20 kilometer sør for Nablus, i Nablus guvernement. Landsbyen ligg like nord for den historiske Khan al-Lubban karavanserai.

al-Lubban ash-Sharqiya
اللبّن الشرقية, al-Lubban ash-Sharqiyyeh
kommune
PikiWiki Israel 7554 Han Al-Luban.jpg
Khan Lubban, sør for Lubban ash-Sharqiya
Namneopphav: Den mjølkekvite - frå dei kvite klippene bak landsbyen[1]
Land Flag of Palestine.svg Dei palestinske territoria
Guvernement Nablus guvernement
Koordinatar 32°04′16″N 35°14′28″E
Areal 12,1 km²
Folketal 2 500 (2006)
Folketettleik 207 / km²
Palestine location map wide.png
Locator Red.svg
Wikimedia Commons: Khan Lubban
Nettstad: www.allubban.org.ps

HistorieEndra

Staden er blitt identifisert som den israelittiske landsbyen «Lebonah» (Domarane 21:19),[2] men andre meiner denne staden ligg lenger sør.[3] Ein har funne bysantinsk keramikk på staden.[4] Landsbyen vart kalla Lubanum av krossfarane.[5][6]

I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina. Under namnet «Lubban as-Sawi» stod landsbyen oppført i osmanske skattelister i 1596 som ein del av i Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 85 muslimske hushaldningar. Han betalte skattar av kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar.[7]

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863, og noterte at han var i dårleg forfatning, men med vakre, gamle element som ein del av husa. Folketalet var estimert til å vere 300.[8]

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) landsbyen som høgt oppe i ein ås, med gamle graver i nærleiken.[9]

I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet styresmaktene, hadde Al-Lubban ash-Sharqiya (kalla Lubban Sharqi) eit folketal på 356, alle muslimar.[10] I folketeljinga i 1931 hadde al-Lubban ash-Sharqiya 116 busette hus og eit folketal på 474 muslimar og ein kristen.[11]

I 1945 var innbyggjartalet i Lubban Sharqiya 620, alle arabarar, med 12 545 mål land, i følgje ei offisiell landmåling.[12] Av dette var 2 424 mål var plantasjar og irrigert land, 5 605 nytta for korn,[13] medan 34 mål vart utbygd land.[14]

KjelderEndra

  1. Palmer, 1881, s.238
  2. David A. Dorsey (1987). «Sikem and the Road Network of Central Samaria». Bulletin of the American Schools of Oriental Research (268): 57–70. 
  3. Israel Finkelstein, Shlomo Bunimovitz and Zvi Lederman (1985). «Excavations at Shiloh 1981-1984: Preliminary Report». Tel Aviv 12: 123–180. 
  4. Dauphin, 1998, s. 816
  5. Pringle, 1997, s. 119
  6. Pringle, 1998, s. 105
  7. Hütteroth and Abdulfattah, 1977, s. 131.
  8. Guérin, 1875, s. 164-5
  9. Conder og Kitchener, 1882, s. 286
  10. J. B. Barron, red. (1923). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of 1922. Government of Palestine. Table IX, UnderNablus sanjak. 
  11. Mills, 1932, s. 62.
  12. Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Sitert i S. Hadawi, Village Statistics, 1945. PLO Research Sentral, 1970, s. 60
  13. Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Sitert i S. Hadawi, Village Statistics, 1945. PLO Research Sentral, 1970, s. 107
  14. Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Sitert i S. Hadawi, Village Statistics, 1945. PLO Research Sentral, 1970, s. 157

BakgrunnsstoffEndra