Imperfektiv er eit grammatisk trekk i den grammatiske kategorien aspekt. Aspekt er til vanleg uttrykt morfologisk i verbet eller gjennom ein grammatisk partikkel nær knytt til verbet. Imperfektiv uttrykkjer at den situasjonen som verbet refererer til, er uavslutta.[1] To vanlege typar av imperfektiv er habituell, som uttrykkjer er situasjone plar skje i eit gjeve tidsrom, og progressiv, som uttrykkjer ein situasjon som skjer på eit gjeve tidspunkt.

Skilnaden mellom imperfektive og perfektive verbalformer er særleg utbygd i dei slaviske språka.[1]

Sjå ògEndra

KjelderEndra

  1. 1,0 1,1 «Imperfektiv» (14. februar 2009). Store norske leksikon. Fri artikkel henta 15. august 2015.