Introspeksjon (frå latin, av *introspectare 'sjå inn i') viser til det å sjå eigne opplevingar og tankar, sjølvransaking. Introspeksjon er ofte sett på som det motsette av ekstern observasjon. Introspeksjon var ein sentral metode i medvitspsykologien,[1] men blei avvist som påliteleg metode av behavioristane tidleg på 1900-talet.

KjelderEndra

  1. Teigen, K.H. (2004). En psykologihistorie. Fagbokforlaget.
  Denne artikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.