Opna hovudmenyen

Kausativ er ei verbform der tydinga kan skildrast som ‘å vera årsak til at noko(n) anna(n) gjer/blir noko’. Kausativformer er typisk sett avleidde av verb, men kan òg vera avleidde av adjektiv. I norsk har vi kausative verb som:

  • Ergre (å få nokon til å bli arg)
  • Leggje (å få noko/nokon til å liggje)
  • Vekkje (å få nokon til å vakne)
  • Svæve/søve (å få nokon til å sova)

Kausativ i indoeuropeiske språkEndra

Kausativ i sanskritEndra

Kausativ i semittiske språkEndra

Kausativ i hebraiskEndra

hebraisk blir kausativ systematisk uttrykt med verbbøyingsmønstra hif‘il (aktiv) og huf‘al (passiv) — til dømes tyder כָּבַד (kāḇad) ‘han var tung’, medan kausativforma הִכְבִּיד (hixbīd) (...) tyder ‘han tyngde (...)’, ‘han gjorde ... tung’ og den passive kausivforma הֻכְבַד (huxbad) tyder ‘han vart tyngd’, ‘han vart gjort tung’.

  Denne språkartikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.