Opna hovudmenyen

Parismetroen er tunnelbanen i den franske hovudstaden Paris. Banen var opphavleg kjent under namnet Chemin de Fer Métropolitain ('storbyjernbane') og deretter Métropolitain, som raskt vart forkorta til Métro. Parismetroen er den tredje lengste i Vest-Europa, etter undergrunnsbanane i London og Madrid.

Métro de Paris
Opna 19. juli 1900
Drift
Eigar RATP
Sporlengde 214 km
Stasjonar 300
Passasjertal 3,9 mill. dagleg
Vognmateriell

Systemet består av 16 linjer, nummererte frå 1 til 14, med tillegg av to korte linjer kalla «3bis» og «7bis», danna som sidebanar med utspring i linje 3 og 7.

Stasjonen Madeleine på linje 12.
Tog på linje 1.

Tekniske dataEndra

 
Gummihjul på somme av linjene gjer dei stillegåande.
  • 213 km skjener, meir enn 300 stasjonar
  • høgrekøyring
  • kvar linje har eigne plattformer, sjølv på stasjonar der ein har overgang til andre linjer
  • alle tog stansar ved alle stasjonane på linja
  • sporvidda er 1,435 m (normalspor), akkurat som toga på det franske hovudbanenettet. Derimot er vognene smalare, så metroen kan køyre på hovudbanenettet, men ikkje omvendt
  • elektrisk kraft blir henta frå ei strømskjene. Spenninga er 750 V DC
  • gjennomsnittleg avstand mellom stasjonane er ca. 300 m
  • linje 1, 4, 6, 11 og 14 køyrer på gummihjul
  • linje 14 er førarlaus (heilautomatisk drift)
  • lengda på toga varierer frå linje til linje (3 til 6 vogner er vanleg) avhengig av mengda av passasjerar. Alle tog på same linje har alltid like mange vogner

Ein enkeltbillett gjev reisande så mange overgangar dei vil innan ein to-timarsperiode. Toga går frå ca. fem om morgonen til klokka eitt om natta, heile året.

Metrosystemet vart komplementert med eit nettverk av forstadsbanar RER (Réseau Express Régional), frå 1970-talet.

LinjeoversiktEndra

BakgrunnsstoffEndra

KjelderEndra