Tustning

Denne artikkelen handlar om dialekten på Tustna. For folk frå Tustna, sjå Tustningar.

Tustning er namnet på den undergruppa av nordmøring som tradisjonelt blir tala i den tidlegare kommunen Tustna — no den vestlege delen av Aure kommuneNordmøre. Tustning høyrer, saman med m.a. halsabygge, straumsnessing, tingvollgjelding og stangvikgjelding, med til dei sentralnordmørske målføra. Typiske sentralnordmørske drag i tustning inkluderer hyppig bruk av kort i og y i ord som vikkå (veke), εi bygd; endinga i former som εi stuå og na bøttå; og den gjennomførte monoftongeringa av εi, öu og öy føre stavingsutlydande konsonant.

FonologiEndra

MorfologiEndra

PronomenEndra

Vokalen i dei personlege pronomena i første og andre person eintal er ein trong e. Dette er felles med halsabygge, straumsnessing og freiøying, men ulikt æ-formene i aurgjelding, smølværing og kristiansunder.

SyntaksEndra

OrdtilfangEndra

  Denne språkartikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.