Opna hovudmenyen

Gjensidig forståing er ein slik nærleik mellom to eller fleire språk eller dialektar at talarane av dei kan forstå einannan utan å anstrengje seg eller få ytterlegare opplæring.[1] Den gjensidige forståinga kan vere asymmetrisk når brukarar av det eine språket kan forstå brukarar av det andre lettare enn omvendt.[2] Saman med ei rekkje sosiolingvistiske faktorar er den gjensidige forståinga eit av kriteria som tillèt å skilje mellom eit språk og ein dialekt.[3] Ho kan vere avgrensa til skriftspråket som i portugisisk og spansk – sjølv om skriftlege standardmålformer av desse to språka er veldig like, møter munnleg komunikasjon vanskar på grunn av forskjellige fonetiske system.[4] Indre utviklingar i laupet av språkhistoria kan òg hindre ho som i dansk og svensk, som tillét mykje høgare grad av gjensidig forståing i mellomalderen i forhold til situasjonen i dag.[5] Den gjensidige forståinga opptrer mellom mange språk i verda og er ofte knytt til eit dialektkontinuum mellom dei.

Døme på gjensidig forståelege språkEndra

ReferansarEndra

  1. 1,0 1,1 1,2 Gooskens, Ch. (2007). «The Contribution of Linguistic Factors to the Intelligibility of Closely Related Languages». Journal of Multilingual and Multicultural Development. 6 (28): 445-467. 
  2. Tang, C.; van Heuven, V.J. (2009). «Mutual intelligibility of Chinese dialect experimentally tested». Lingua. 119: 709-732. 
  3. Gasser, M. (2009). «How Language Works: The Cognitive Science of Linguistics». Indiana University. Henta 11. juni 2014. 
  4. Jensen, J.B. (1989). «On the Mutual Intelligibility of Spanish and Portuguese». Hispania. 72 (4): 848-852. 
  5. «Norden this week - Monday 01.17.2005». Nordiska rådet. 2005. Henta 11. juni 2014. 
  6. Lindsay, R. «Mutual Intelligibility of Languages in the Slavic Family». Akademia.edu. Henta 11. juni 2014. 
  7. «Language Materials Project: Turkish». UCLA International Institute, Center for World Languages. 2007. Henta 11. juni 2014.