Manne Siegbahn

svensk fysikar

Karl Manne Georg Siegbahn (3. desember 188626. september 1978) var ein svensk fysikar. I 1924 vart han tildelt Nobelprisen i fysikk «for sine funn og forsking innan røntgenspektroskopi».[1]

Manne Siegbahn

FøddKarl Manne Georg Siegbahn
3. desember 1886
Örebro i Sverige
Død26. september 1978 (91 år)
Stockholm i Sverige
NasjonalitetSvensk
OmrådeFysikk
Yrkefysikar, universitetslærar
InstitusjonarLunds universitet
Uppsala universitet
Stockholm universitet
Alma materLunds universitet
Kjend forRøntgenspektroskopi
UtmerkingarNobelprisen i fysikk (1924)
Hughesmedaljen (1934)
Rumfordmedaljen (1940)
EktefelleKarin Högbom
BarnKai Siegbahn, Bo Siegbahn
MedlemRoyal Society
Kungliga Vetenskapsakademien
Det franske vitskapsakademiet
Kungliga Fysiografiska Sällskapet i Lund
Det kongelege ingeniørvitskapsakademiet
American Academy of Arts and Sciences
Kungliga Krigsvetenskapsakademien
Det russiske vitskapsakademiet
Merknader
Han er far til nobelprisvinnararn Kai Siegbahn.

Siegbahn tok ein filosofisk doktorgrad ved Universitetet i Lund i 1911, avhandlinga fekk tittelen Magnetische Feldmessungen. Han var konstituert professor for Johannes Rydberg då helsa hans svikta, og han etterfølgde han som professor i 1920.

Etter doktorgraden, fortsette Siegbahn forskinga på røntgenspektroskopi. Han fortsette arbeidet òg etter at han flytta til Universitetet i Uppsala i 1923. Her utvikla og forbetra han eksperimentelle apparat som tillet han å utføre særs presise målingar av røntgenstrålinga bølgjelengder, skapt av atom frå ulike stoff. Han utvikla ein konvensjon for å namngje dei ulike spektrallinjene som er karakteristiske for stoffa i røntgenspektroskopi. Dei presise målingane til Siegbahn medverka mykje til utviklinga innan kvanteteori og atomfysikk.[2]

Han var far til Kai Siegbahn som sjølv fekk Nobelprisen i fysikk i 1981.

Kjelder endre