Ei tåg (norrønt tág) er ei lang, tynn, jamtjukk grein av ei trerot. Sidan tæger er mjuke og smidige har dei varte brukte til ulike bindigsarbeid. Den vanlegaste bruken har vore tågbinding. Ved hjelp av tradisjonsrik bindeteknikk lagar ein øskjer, fat og korger av ulike slag, som til dømes osteformer, ullkorger, såkorger og hersold.

Ei ljåtåg har vore mykje brukt til å binde ljåen til orvet. Tåga er både lett og passeleg elastisk. Sveipte korger har vorte samansydde med tæger. Tæger har og vorte brukte til å lappe sko og lage trinser på skistavar.

Det har vore vanlegast å bruke bjørkerøter, ofte dvergbjørk, til tæger. Røter av andre tre og buskar, som gran, einer, selje og vier, har og vorte nytta.

Beste tægene finn ein i mosemark med lite næring. Ofte drog ein til fjells for å finne gode tæger. Tægene vart rensa for bark og never, og vart ofte kløyvde. Turre tæger vart bløytte før bruk.

KjelderEndra

  • Høeg, Ove Arbo:Planter og tradisjon. (Universietsforlaget, 1975.) (s. 39 – 43)
  • Jan Henrik Munksgaard:Kurver (C.Huitfeldt Forlag 1980)
  • Arvid Walla:Vi binder med tæger - En gammel teknikk (Ernst G. Mortensens Forlag, Oslo 1968)