Antoine de la Roché (òg skrive Antonio de la Roché, Antonio de la Roca og Anthony de la Roché) var ein engelsk handelsmann fødd i London. Far hans var ein fransk hugenott og mor hans var engelsk. Under ei handelsreise mellom Europa og Sør-Amerika kom han ut av kurs og vart den første til å nå Sør-Georgia. Oppdaginga var den første av land sør for den antarktiske konvergensen.[1]

Anthony de la Roché
Fødd 17. hundreåret
London
Yrke oppdagar
Kart som viser ruta til Anthony de la Roché i 1675

Oppdaginga av Sør-GeorgiaEndra

 
Drygalskifjorden der ein meiner Antonio de la Roché ankra opp.
 
Drygalskifjorden

Etter å ha kjøpt eit 350-tonns skip i Hamburg og fått løyve frå spanske styresmakter til å drive handel med Spansk Amerika kom de la Roché til Kanariøyane i mai 1674 og i oktober same år kom han fram til Callao i visekongedømet i Peru. På tilbaketuren hans i april 1675 frå Chiloé i Chile til Baía de Todos os Santos i Bahia i Brasil vart han overraska av ein storm ved Isla de los Estados ved Eldlandet og blåst ut av kurs. Dei søkte ly i DrygalskifjordenSør-Georgia.

Neste dag klarna vêret opp og seglasen mot Brasil heldt fram. Antonio de la Roché kom til Salvador og deretter til La Rochelle i Frankrike 29. september 1675.[2][3][4][5][6]

James Cook kjende til oppdaginga til Antoine de la Roché og nemnte dette i skipsloggen sin då han kom til Sør-Georgia 14. januar 1775. Cook og mannskapet hans var dei første til å gå i land på Sør-Georgia. Øya vart kartlagt og teke på vegne av den britiske monarken. Øya fekk namnet Isle of Georgia etter Georg III av Storbritannia.[7]

Gough IslandEndra

 
Gough Island

Fleire dagar etter at dei forlét Sør-Georgia kom dei ei ny folketom øy, der dei fann vatn, ved og fisk. Dei heldt seg seks dagar på øya utan å sjå teikn til andre menneske. Ein trur at dei var dei førte til å gå i land på Gough Island, ei øy som vart oppdaga av portugisaren Gonçalo Álvarez i 1505 eller 1506.[2][8]

AnnaEndra

Roché Peak, det høgaste punktet på Birdøya på nordspissen av Sør-Georgia er kalla opp etter Antoine de la Roché.[9]

KjelderEndra

  1. Headland, Robert K. (1984). The Island of South Georgia, Cambridge University Press. ISBN 0-521-25274-1
  2. 2,0 2,1 Capt. de Seixas y Lovera, Francisco. (1690). Descripción geographica y derrotero de la región austral Magallánica. Que se dirige al Rey nuestro señor, gran monarca de España, y sus dominios en Europa, Emperador del Nuevo Mundo Americano, y Rey de los reynos de la Filipinas y Malucas. Madrid, Antonio de Zafra. (Relevant fragment)
  3. Dalrymple, Alexander. (1771). A Collection of Voyages Made to the Ocean Between Cape Horn and Cape of Good Hope. Two volumes. London.
  4. Matthews, L.H. (1931). South Georgia: The British Empire's Sub-Antarctic Outpost. Bristol: John Wright; and London: Simpkin Marshall.
  5. Headland, Robert K. (1990). Chronological List of Antarctic Expeditions and Related Historical Events. Cambridge University Press. ISBN 0-521-30903-4
  6. Capt. Ferrer Fougá, Hernán. (2003). El hito austral del confín de América. El cabo de Hornos. (Siglos XVI-XVII-XVIII). (Primera parte). Revista de Marina, Valparaíso, N° 6.
  7. Cook, James. (1777). A Voyage Towards the South Pole, and Round the World. Performed in His Majesty's Ships the Resolution and Adventure, In the Years 1772, 1773, 1774, and 1775. In which is included, Captain Furneaux's Narrative of his Proceedings in the Adventure during the Separation of the Ships. Volume II.
  8. Wace, N.M. (1969). The discovery, exploitation and settlement of the Tristan da Cunha Islands. Proceedings of the Royal Geographical Society of Australasia (South Australian Branch) 10: 11-40.
  9. USGS Geographic Names Information System: Antarctica