Induktans er den eigenskapen ved ein elektrisk krins at han gjev opphav til ei elektrisk spenning i krinsen sjølv (retta mot straumretninga) og i andre elektriske krinsar i nærleiken, når den elektriske straumen i krinsen endrar seg. Dette vert kalla «sjølvinduktans», respektivt «gjensidig induktans».

SI-eininga for induktans er weber/ampere, som har fått namnet Henry, med symbol H. Tidlegare vart denne storleiken kalla «induksjonskoeffisienten» eller berre «induksjon».

SjølvinduktansEndra

Sjølvinduktansen til ein spole er definert som

 ,

der   er den magnetisk flukskoplinga, i er straumen gjennom spolen, N er talet på vindingar, Φ er den magnetiske fluksen og   er permeabiliteten til kjerna i spolen, der   er permeabilitet i vakuum og   er den relative permeabilitet til kjernematerialet. I ein spole med luftkjerne er  .

Når det går ein tidsvarierande straum gjennom ein spole med induktanse L er den induserte motspenninga

 .

Den induserte spenninga er retta i motset retning av straumen gjennom spolen og vil difor motverka ei endring av straumen gjennom spolen. Denne eigenskapen vert nytta i elektriske filtre.

Gjensidig induktansEndra

 
To spolar med sjølvindusktans   and   og gjensidig induktans  .

På grunn av at den magnetiske fluksen spreier seg utover i rommet vert galvanisk skilde spolar kopla til einannan med ein gjensidig induktans M. Når det går ein straum   i den eine krinsen vert det indusert ei spenning

 ,

i den andre krinsen. Tilsvarande når det går ein straum   i den andre krinsen vert det indusert ei spenning

 ,

i den fyrste krinsen. Gjensidig induktans ligg til grunn for transformatorar og elektriske generatorar og motorar. Gjensidig induktans kan òg føra til problem, som til dømes interferens mellom elektriske signal i ulike leiarar i elektriske kablar eller banar på krinskort.

KjelderEndra

  • Franco, S., Electric circuits fundamentals, Saunder College Publ., 1995.