Opna hovudmenyen

Fourier-transformasjon (ofte forkorta til FT) er ein operasjon som transformerer ein funksjon av reelle variablar med komplekse verdiar til ein annan[1][2]. I applikasjonar som signalhandsaming transformerer ein typisk frå tidsplanet til frekvensplanet. Dette kan samanliknast med at ein akkord i musikk kan skildrast av notane som vert spelt. Så i praksis så dekomponerer fouriertransformasjonen ein funksjon, eller eit signal, i ein sum av oscillerande funksjonar, som kan uttrykkast som - og -funksjonar, eller som ein sum av eksponentialfunksjonar.

Fourier-transformasjon og generaliseringane er emne i Fourier-analyse. Det er mogeleg å definere Fourier-transformasjonen til ein funksjon av fleire variablar, noko som til dømes er viktig i det fysiske studiet av bølgjer og biletehandsaming. Det er òg mogeleg å generalisere Fourier-transformasjonen på diskrete strukturar som endelege grupper.

Innhaldsliste

DefinisjonEndra

Det finst fleire vanlege måtar å definere fouriertransformasjonen av ein integrerbar funksjon  :   . Denne artikkelen nyttar definisjonen:

   for   ,

where  . Når variabelen   representerer tid (med SI-eininga sekund), representerer transformasjonsvariabelen   vinkelfrekvens, som kan konverterast til temporal frekvens   (i Hz). Etter som Fourier-transforma dekomponerer signalet   i frekvenskomponentar  , med ulik frekvens og amplitude, vert ho kalla analyselikninga.

Invers Fourier-transformasjonEndra

Invers transformasjon, som typisk transformerer frå frekvensplanet til tidsplanet, vert definert som[3]

    for alle reelle t.

Faktoren   er ein skaleringskonstant, som syt for at energien er den same i tids- og frekvensplanet; sjå Parsevals teorem. Etter som den inverse Fourier-transforma syntiserer eit signalet   i tidsplanet, som ein sum av ulike oscillerande bølgjer (frekvenskomponentar)  , med ulik frekvens og amplitude, vert ho kalla symteseselikninga.

Samanhengen med Laplace-transformaEndra

Fourier-transforma kan sjåast på som eit spesialtilfelle av den to-sidige Laplace-transformasjonen. Laplace-transforma transformerer eit signal til det komplekse  -planet, der   er ein kompleks frekvensvariabel. I samband med Fourier-transfroma er realdelen   sett til null. slik at ein ender ein opp med den imaginære delen av frekvensvariabelen  , som ligg på den imaginære aksen i  -planet. At dei ulike Fouirer-komponentane (frekvens-komponentane) ligg på den imaginære aksen betyr at dei er periodiske. Fourier-transforma er med andre ord eit speialtilfelle av Laplace-transforma, som vert nytta når signalet   er periodiskt.

ReferansarEndra

  1. Champeney, D.C., A handbook of Fourier theorems, Cambridge University Press, 1987.
  2. Bracewell, R.N., The Fourier transform and its applications, McGraw-Hill, 1986.
  3. Dyke, P.P.G., An introduction to Laplace transforms and Fourier series, Springer, 2001.