Banansmett
Banansmett (Coereba flaveola) er ein liten sporvefugl med ei gjennomsnittleg lengd på 11 cm. Han er monotypisk i slekta Coereba.
Banansmett | |
Banansmett | |
Utbreiing og status | |
Status i verda: Livskraftig Utbreiinga av banansmett | |
Systematikk | |
Rike: | Dyr Animalia |
Rekkje: | Ryggstrengdyr Chordata |
Underrekkje: | Virveldyr Vertebrata |
Klasse: | Fuglar Aves |
Orden: | Sporvefuglar Passeriformes |
Familie: | Tanagarar |
Slekt: | Coereba |
Art: | Banansmett C. flaveola |
Vitskapleg namn | |
Coereba flaveola |
Han har mørk grå overside, ei svart krone på hovudet, iaugefallande, kvite augestriper og gul underside og gump. Kjønna er like. Banansmetten har eit slankt bendt nebb som passar til å ta nektar frå blomar. Nokre gongar borar han seg inn frå sida utan å pollinere planten. Han kan ikkje stille i lufta som kolibriar og må alltid ha fotfeste når han tar maten. Frukt og insekt står òg på etesetelen, ofte vitjar desse fuglane hagar og kan bli mykje tamme. Kallenamnet sukkerfugl kjem av at dei har tilhug til å ete sukkerkorn frå fuglebrett og fat, ein metode for å trekke til seg desse fuglane på kjeint frå Dei amerikanske Jomfruøyane.
Utbreiingsområdet for denne arten er frå tropiske Sør-Amerika i sør og nord til det sørlege Mexico og Karibia. Han er ein sjeldan gjest i Florida, USA.
På Grenada og Saint Vincent har dei fleste banansmettar mørk fjørdrakt som skil dei frå andre populasjonar i Vestindia.
Banansmetten byggjer kuleforma reir med sideinngang, hoa legg opp til tre egg i kullet.
Klassifisering
endreBanansmetten vart første gong skildra av Linné i hans Systema naturae i 1758 med namnet Certhia flaveola.[1]
I 1809 omklassifiserte Louis Jean Pierre Vieillot arten som den einaste medlemmen i slekta Coereba.[2] Familien Coerebidæ samla tidlegare fleire artar av fuglar som et nektar i tropisk Amerika, men dei andre artane er sidan flytta ut frå familien. Ornitologar klassifiserte arten som incertae sedis (usikker klassifisering) i 2008.[3]
Banansmetten er trudd å vere ein del av ei gruppe som inkluderer darwinfinkar, Tiaris, Loxigilla, med fleire, dei fleste tidlegare plassert i busksporvfamilien Emberizidae, men er no kjente for å vere ein del av tanagarfamilien Thraupidae.[4] Slik sett vil nokre autoritetar plassere arten førebels i Thraupidae fram til ein studie antyder meir nøyaktig plassering. Dette er òg reflektert i Clementslista frå 2012.[5]
Det var skildra 41 underartar av banansmett per 2012.[6]
Kjelder
endre- Denne artikkelen bygger på «Bananaquit» frå Wikipedia på bokmål, den 14. august 2008.
- ↑ Linné, C (1758). Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata.. Holmiae. (Laurentii Salvii)., 119. “C. nigra, uropygio pectoreque luteo, superciliis macula alarum rectricümque apicious albis”
- ↑ Vieillot, Louis Jean Pierre. Histoire naturelle des oiseaux de l'Amérique septentrionale. Desray, Paris, 70.
- ↑ American Ornithologists' Union (2008). «Check-list of North American Birds». Henta 21. oktober 2012.
- ↑ Burns, K. J.; Hackett, S. J.; Klein, N. K. (2002). «Phylogenetic relationships and morphological diversity in Darwin's finches and their relatives» (PDF). Evolution 56 (6): 1240–1252. PMID 12144023. doi:10.1111/j.0014-3820.2002.tb01435.x.
- ↑ The Clements Checklist of Birds of the World Updates & Corrections - Sept 2012 (Om side 647)
- ↑ Clements, J.F.; T.S. Schulenberg; M.J. Iliff; B.L. Sullivan; C. L. Wood (september 2012), The Clements checklist of birds of the world: Version 6.7 (Excel spreadsheet), Cornell Lab of Ornithology, henta 1. oktober 2012
Bakgrunnsstoff
endre- BirdLife International (2012) Species factsheet: Coereba flaveola Arkivert 2012-10-24 ved Wayback Machine.. Henta frå http://www.birdlife.org den 21. oktober 2012.
- Bananaquit videos on the Internet Bird Collection
- Photo-Medium Res Arkivert 2010-06-25 ved Wayback Machine.; Article Arkivert 2007-12-21 ved Wayback Machine. chandra.as.utexas.edu
- Bananaquit photo gallery VIREO
- Bananaquit sounds on xeno-canto.org